donderdag 20 april 2017

Voortgang in de kinderkamer - bijna 4 mnd

Onze papieren liggen op drie dagen na, nu 4 maanden in Zuid-Afrika! De tijd gaat langzaam maar ook snel. Gek he? Het lijkt nog maar net, dat ik een berichtje typte over 3 maanden...en nu zijn we alweer zowat een maand verder.

In de gezamenlijke slaapkamer (naast een gezamenlijke speelkamer) hebben we weer een paar stapjes gemaakt. Een oud tuinhekje van ons tweejarig moestuinexperiment, doet nu toch nog dienst op een onverwachte manier. Het hertenkopje heeft S. uitgezocht en voor het moment hebben we het een beetje jongensachtig aangekleed, maar dat is natuurlijk zo veranderd, mochten we een meisje krijgen.




 
Er moet nog een plank of iets van afwerking voor de gordijnrails en een matras in het tweede bed. O ja, en deze kamer is zo'n beetje de ergste kamer om te fotograferen. Zóveel tegenlicht! Niet te doen haast. Ik heb de foto's zo goed en kwaad als het kon bewerkt, maar beter dan dit gaat het niet worden.



Aan de andere kant, boven S.'s bed hangen de 'wooden barn quilts', quilts op hout dus. Het was een heel karwei, maar wel een heel leuk karwei. Veel tapen, bijwerken, opnieuw tapen etc.


En ja, aan de klamboe was geen ontkomen aan. Hoewel het nog heel koud is, hebben de eerste muggen zich al gemeld hier in deze venige polderomgeving!


Verder is één dekentje al afgehaakt en eentje is er in ontwikkeling. Kortom, het schiet lekker op, stapje voor stapje.



Soms heb je het gevoel: 'dat is maar goed ook, voor ons idee hebben we de tijd nog wel.... Nu hebben we tenminste leuke projectjes te doen.'  En soms denk je: 'Ja, maar nu moet ik toch wel opschieten met dat dekentje. Stel je nou voor dat ze over een tijdje zomaar bellen. Dan kan ik toch niet met anderhalf dekentje aan komen zetten? ' Heerlijk he, die verwarrende wachttijd :-P 

Lieve groeten maar weer,

Eize, Annemieke en S.





1 opmerking:

  1. Meestal lees ik je blogjes vrij snel, maar deze was me even ontschoten :-). Leuk weer om te zien en te lezen hoe jullie kamertje (deel van de kamer) vordert, en je je voorbereid op nr 2. De zoon, de dochter die jullie gezin zal verrijken, verder completeren.. Wat is het eigenlijk een mooi proces, dat klaarmaken, dat niet-weten, dat voorbereiden, denken en dromen.. dacht ik toen ik jouw blog las. Grappig natuurlijk, want zo ervaar ik het zelf echt niet altijd. Maar even beschouwend.. ja, dan wel. Vier maand.. alweer een hele tijd. Geen idee hoe lang nog, het kan lang en het kan kort. Dat blijft een pittige uitdaging om mee om te gaan he, dat je geen einddatum hebt.. Hou vol!

    BeantwoordenVerwijderen