vrijdag 31 maart 2017

Hoop

Vandaag verschillende berichtjes. De rode draad die we er in kunnen ontdekken is: Zuid-Afrika en 'wachten'. En misschien wel het belangrijkste: hoop!  Voor de rest is het beetje van dit en een beetje van dat. Wie ons kent als bloggers, zal dat niets verbazen :-)

Media

Allereerst: Goede Hoop. Een nieuwe serie van de NTR met Hans Goedkoop. Jammer dat de serie begint met iets wat weggepiept zou kunnen worden. Maar verder... geweldige serie over Zuid-Afrika en de geschiedenis van dit prachtige maar ook zo complexe land! In de eerste aflevering start Goedkoop bij Kaapstad/ Kaap de Goede Hoop. Het programma zet je zeker aan het denken. Voor iedereen die iets heeft met geschiedenis/ andere culturen/ relatie Nederland-Zuid-Afrika etc. Deel twee was er gisteren voor. Die moeten wij nog terugkijken, want gisteren waren wij ergens anders...


Afbeeldingsresultaat voor goede hoop zuid afrika ntr

Bron:hier. 

(De afleveringen kan je terugkijken via NPO. Voor het gemak hier alvast de link naar de eerste aflevering: https://www.npo.nl/goede-hoop/23-03-2017/VPWON_1259464)

 Wacht op de Heer

Gisteren waren wij namelijk naar een concert van The Psalm Project. Het stond helemaal in het teken van het lijden van Jezus en Zijn opstanding uit de dood. Dus allereerst beluisterden we de liederen op die manier. Maar we konden het niet helpen dat de liederen ons soms ook op een andere, eigen manier aanspraken. En dat is natuurlijk alleen maar mooi, die gelaagdheid in de Psalmen. Vooral Psalm 27 sprak echt tot ons hart. 'Wacht op de Heer! ' De vorige keer schreven we over het wachten, dat het soms best zwaar is. Dat is zeker waar, maar daarnaast leren we ook steeds meer dat het om God Zelf gaat te midden van ons wachten. In Hem hebben we alles wat we nodig hebben, ook nu al, in deze wachttijd. Dat lazen we bijvoorbeeld in het volgende artikel (Engels): http://proverbs31.org/devotions/devo/when-waiting-wears-you-down/?sf66707919=1

foto van Proverbs 31 Ministries.

En je hoort het terug in psalm 27 (hieronder in het Engels en via de link ook in het Nederlands te beluisteren). 



Een klein stuk uit het artikel, klinkt vertaald zo:

I sat and prayed that God would change our circumstances, and then I turned to the Word and read verses that declare that I already have all that I need in Christ (Ephesians 1:3, Philippians 4:19). Sitting on that bed, I came to terms with the fact that the Lord has never promised me another child, an easy life, a full bank account or perfect health. But He has promised me more of Himself.
I may have to wait for everything else, but I never have to wait for God.
But why is waiting still so hard? If I have all that I need in Christ, why do I try to fix things instead of waiting for God’s timing? I think it’s because waiting reveals our hearts and how much we want to have control. And in order to wait well, we have to give up that control and stop striving to fix things — and seek Him instead.
- See more at: http://proverbs31.org/devotions/devo/when-waiting-wears-you-down/?sf66707919=1#sthash.ezh03d4s.dpuf
"Ik zat daar (op mijn bed) en bad dat God onze omstandigheden wilde veranderen en daarna pakte ik de Bijbel erbij en las de versen die mij uitlegden dat ik alles wat ik nodig heb, in Christus al heb (Efeze 1:3, Filipenze 4:19). Zittend op dat bed, kwam ik ermee in het reine dat God mij nooit een ander kind heeft beloofd, of een gemakkelijk leven, een volle bankrekening of perfecte gezondheid. Maar Hij heeft mij meer van Zichzelf beloofd. 


Het kan zijn dat ik op al het andere moet wachten, maar ik hoef nooit te wachten op God. 


Maar waarom is wachten dan nog steeds zo zwaar? Als ik alles in Christus heb, waarom probeer ik de dingen dan te regelen en op te lossen in plaats van te wachten op Gods timing? Ik denk dat het wachten veel onthuld over wat er in ons hart leeft en hoe graag we de regie over ons leven willen hebben. En om goed te kunnen wachten, moeten we die regie uit handen geven en stoppen met het willen ‘regelen’(fixen) van dingen – en in plaats daarvan Hem zoeken!

Ben je niet zo goed in Engels en wil je toch heel graag het hele artikel lezen? Je kan het ook in kopieren en plakken in Google Translator. De zinnen lopen dan niet echt, maar je krijgt toch de rode lijn wel te pakken, denk ik :-)  

Blog

Via een foodblog van een Mennonitisch jongedame, kwamen we ook met onze neus in de boter terecht. Ze bleek op een reis naar Zuid-Afrika te gaan en deed daar uitgebreid verslag van. Interessant om het land vanuit haar gezichtspunt te zien: 
http://www.briana-thomas.com/tag/south-africa/

I sat and prayed that God would change our circumstances, and then I turned to the Word and read verses that declare that I already have all that I need in Christ (Ephesians 1:3, Philippians 4:19). Sitting on that bed, I came to terms with the fact that the Lord has never promised me another child, an easy life, a full bank account or perfect health. But He has promised me more of Himself.
I may have to wait for everything else, but I never have to wait for God.
But why is waiting still so hard? If I have all that I need in Christ, why do I try to fix things instead of waiting for God’s timing? I think it’s because waiting reveals our hearts and how much we want to have control. And in order to wait well, we have to give up that control and stop striving to fix things — and seek Him instead.
- See more at: http://proverbs31.org/devotions/devo/when-waiting-wears-you-down/?sf66707919=1#sthash.ezh03d4s.dpu
Praktisch

De gezamenlijke kinderkamer begint meer vorm te krijgen. De zelf geschilderde schilderijtjes hangen aan de muur (maar moeten nog iets anders worden opgehangen, dus daarom nog geen foto helaas). Een gehaakt dekentje is af en aan de tweede wordt hard gewerkt. Of eigenlijk, niet zo hard, gewoon als de zin er is :-) Schoentjes en een mooi bloesje van Seth die nog goed zijn, maar wel te klein, gaan opeens de trap op naar zolder om bewaard te worden, voor het geval we een jongetje zouden krijgen. Net als de bruine pop die op zolder ligt te wachten, voor het geval het een meisje zou zijn. Ook die kleine, praktische dingen geven hoop zo tussendoor.

foto van Proverbs 31 Ministries. 

"We kunnen verstrikt raken in onze uitdagingen, 
of we kunnen vieren waar God ons aan het brengen is."

Hartelijke groeten van ons drietjes

donderdag 23 maart 2017

3 maanden

Deze week is het 3 maanden dat onze papieren in Zuid-Afrika liggen. Nog eens drie maanden erbij en dan wordt het waarschijnlijk wel echt een beetje spannender. Het komt niet vaak voor dat er vóór zes maanden wachttijd al een match gemaakt is en een voorstel wordt gedaan. Maar onmogelijk is het ook weer niet. De vorige keer duurde het negen maanden, onze wachttijd. Maar procedures in Zuid-Afrika zijn langer geworden, dus...niets is zeker.



Lastig

Al met al is het wachten soms lastig. Het gevoel dat je geen controle hebt, het besef dat je het best alles kan overgeven aan God...maar hoe doe je dat? Lastig, lastig. Ook met betrekking tot je werk, vakantie, etc. Keuzes die je daarin misschien moet maken en tegelijk zoveel onzekerheid op de achtergrond. In het onderwijs is de zomervakantie natuurlijk altijd een keuzemoment; wat wil en kan en mag Annemieke voor het komende schooljaar gaan doen? Tegelijk beginnen formaties al in april. Wachten toch maar, tot de tijd van keuzes maken echt dichtbij is en als je dan nog geen voorstel hebt gehad, dan weet je dat voor dat moment tenminste.

Ook met vakantie is het lastig. We hebben het best pittig gehad met ons werk allebei. Eize veel op reis en weg en Annemieke inhoudelijk ook best hard aan de slag. Wat kan je dan normaal gesproken uitkijken naar de zomervakantie: samen als gezin een paar weken vrij te zijn. Maar zoals het er nu naar uitziet blijft het bij een weekje. Wie weet, het zou heerlijk zijn als er nog een weekje bij zou kunnen...maar toch, we willen vakantiedagen sparen voor het geval het voorstel wel in 2017 komt. Maar evengoed kan het afzeggen van een echte zomervakantie helemaal voor niets zijn. Dat weten we gewoon niet. Maar die dagen, die houden we toch wel het liefst achter de hand voor het geval we ze wel nodig hebben.

 
Rust

Bij dit alles is het een geschenk dat de dagen langer worden, de zon steeds meer gaat schijnen en de zomertijd in aantocht is. Ook het drukke winterseizoen lijkt aan zijn einde te komen. Clubs en dergelijke hebben nu of binnenkort hun laatste bijeenkomsten en het reizen en de bijzondere activiteiten van Eize lijken voorlopig afgerond te zijn. Hopelijk geeft dit ons wat meer rust en ruimte.

De tuin is nu ook weer toe aan de volgende fase. Binnenkort gras zaaien in de achtertuin en planten kopen voor de perken. Elke dag worden de blaadjes aan de pluimhortensia's wat groter. We hebben ze als stakerige winterplanten gekocht en zijn reuze benieuwd naar de metamorfose die ze nu zullen ondergaan. Ook de peer en de sierpruimen zitten vol knoppen en stevige tulpenbladen steken tussen de buxus in de achtertuin omhoog. Het tuinseizoen begint weer! We hebben zowaar al geschoffeld! Heerlijk. 

S.-Zuid-Afrika-Familie-Dag

Een tijdje geleden alweer, vierden we de omarmdag van S. We bezochten het Aviodrome, wat op zich een groot succes was tot één van ons heel misselijk werd in de vliegsimulator. Achteraf kun je er om lachen, zeg maar :-) S. had het in ieder geval goed naar zijn zin. Toen hij ook nog een echte popcornmachine op mocht halen bij opa en oma was de dag compleet voor hem. In dit bericht een paar foto's van die dag.




Elke maand markeren?

Pas las ik ergens van iemand die elke maand iets leek te doen in de wachttijd. Dat leek ons ook wel een leuk idee. Iets van een kalender of iets anders om elke maand even kort bij stil te staan hoe ver we nu zijn in de wachttijd. We zijn er nog een beetje op aan het broeden.



Kortom

Nou, jullie merken wel, soms hebben we het best wel lastig met de wachttijd. Ook al duurt het nog maar kort. Het is gewoon de onzekerheid die niet prettig is, ook al zijn we heel dankbaar dat we nu in deze fase mogen zijn. We konden ervoor kiezen om hier alleen maar joepiedewoepie-berichtjes te plaatsen, maar dit is ook een kant die we graag willen laten zien. We zijn geen perfecte mensen die ten allen tijde vol goede moed zijn en al het goeds van de Vader verwachten, zonder dat we de behoefte hebben om zelf de touwtjes in handen te hebben en zelf onze weg te bepalen. Wel hebben wel een diepe overtuiging dat God een plan met ons kindje in Zuid-Afrika heeft en met een ieder van ons in ons gezin. Dat zijn tijd het best is. Het is alleen, dat je het soms zo graag even zou willen weten. Net als bij een zwangerschap, dat je weet dat je ongeveer 9 maanden verder waarschijnlijk een kindje in je armen hebt. En dan zo af en toe een echo zien... zoiets. Maar zo werkt adoptie natuurlijk niet. En het is goed zo. Moeilijk, maar wel goed.

I got another nasty message ,please keep that in your mind that your kids are your strength ,if today I am getting back on my feet is only because that I have a daughter to raise and I get no favors from your husband neither I need any ,I am gaining strength and that's all I want at this moment ,BUT you won't get it sorry Your MIND is stuck @ MONEY:

'"Wanneer je je verloren voelt...
onthoud voor wie je het doet." 

Bij de vorige adoptie hebben we achteraf op bijzondere wijze Gods hand mogen zien. Er waren periodes in ons leven, waarin wij tegelijk met S. maar parallel van elkaar, werden voorbereid en toegerust om tot het punt van adoptie te komen. Achteraf gezien konden we data naast elkaar leggen en zien dat in S.'s leven God op een bepaalde manier bezig was om hem voor te bereiden op de adoptie. Het was toen in díe maand, in dát jaar, in zijn jonge leventje zijn zwaarste tijd én tegelijk was het in díe maand, in dát jaar, ook voor ons onze zwaarste tijd in de wachttijd. God bereidde ons letterlijk tegelijkertijd voor op de adoptie, door die moeilijkste tijd heen. En toen we allemaal door die zware tijden heenkwamen en onderweg zoveel dingen geleerd hadden, toen waren we er alledrie klaar voor en toen kwamen we op Gods tijd in elkaars leven. Zo wonderlijk achteraf!

Every soul that is called for a purpose in Christ Jesus is a target to the enemy and we are all called to do something. When the time of our purpose draws near the enemy always tries to stop the children of God from their purpose. Tries to even make them feel they don't have purpose. So pray, stand strong, the season of affliction is only a season. Psa 30:5 "...weeping may endure for a night, but joy cometh in the morning.":  

"De vijand vecht altijd het hardst 
wanneer hij weet dat God 
iets geweldigs voor je aan het verrichten is."
Bron: hier. 

We hebben een God waarop we kunnen bouwen. Vreemd eigenlijk dat het dan toch telkens zoveel moeite kost om Hem voor 100% met ons leven te vertrouwen. Zorgen maken is zo menselijk. Het in Gods handen leggen, soms zo abstract en moeilijk. Toch weten we diep van binnen dat God te vertrouwen is. Voor vandaag, voor morgen en voor de rest van de toekomst!

God's Hand:  
"Zij die alles in Gods hand leggen
zullen uiteindelijk Gods hand in alles zien." 

Hartelijke groeten,
Eize en Annemieke en S.